RSS  

امشب دوباره

بر اندوه تکیه داده ام

 در خیابانهای مبهوت

      سرگردان

 پرسه می زنم

در انتهای زمان

 دستهای خسته را

به بیهودگی

به لحظه ها

پیوند می زنم

سایه های تاریکی

 در من تاب می خورند

واین

 تصویر منست

پشت پنجره دلتنگی

 سکوت بچینم

ودر راس سیاه این هرم

به تماشای خویش بنشینم ...

۱۳۸۷

نقش تو

 از خیال انگشتانم می تراود

 و شبانه ام را

 معطر می کند

 ***

بیا کبوتر احساس را

 به پرواز آریم

 و زیر نارنج ماه

 به تماشای لبخند

 بنشینیم

 1384

تاول درد بر پلک شهر

  خاکستر فریاد می پراکند

کودک

 با سبدهای تهی

 تصویر نانی می کشد

 شاعری شعر های اش را

 دوره گردی صدای اش  را

 حراج می کند

دستان خواهش

  مطرود

و سرنگهای مرگ

 پر میشوند

 کوبه های اندوه

 تن شهر را می خراشد

 در نیمه تاریک جهان

 زندگی

 با رویاهای بی شکل

  شکل می گیرد

۱۳۸۷

  در خيالی کال و نارس

   اسير در دايره ترديد

     دستی با دشنه ای در مشت

      خون تپيده بر پيکر خاک

      کلاغ مرگ با قار قار بلندش

     می نشيند بر بام

    بر سنگ نقش می بندد

             يک نام

۱۳۸۴

آندم که

چشمهایت خندید                          

سالیان اندوه

 گم شدند

 واژه ها شکفتند

   نفس کشیدند

و شعر هایم

 تا ابدیت تکثیر شدند

۱۳۸۷